Naar het zuiden

Wat er natuurlijk moet gebeuren voordat we kunnen vertrekken is inpakken en de auto ophalen. Gisteren al even gekeken; op papier staat dat we de auto om 13 uur ophalen, zodat we nog wat tijd met Cecile hebben in de ochtend, maar nu ze mee gaat willen we de auto eerder. Toen bleek dat de locatie waar wij (op papier) moeten halen tot 12 uur open is..... dus we besluiten gewoon om 10 uur de auto te gaan halen. Het kantoor zit 15 min lopen van ons appartement; dus wij gaan om 9.45 op pad. Op de locatie aangekomen zegt de meneer ter plaatse: " o, jullie boeking staat op kings cross (!!!!)." (Cecile en pap hadden precies hetzelfde een paar maanden geleden). Maar gelukkig voegt hij er aan toe: "maar ik kan 'm wel overzetten, ik heb hier wel een auto voor jullie". Het blijkt een grotere (no extra charge): Mitsubishi Pajero (SUV een slag groter dan de kuga)
Met de auto rijden we naar het appartement, laden in en vertrekken zuidwaarts. De buurten in sydney waar we doorheen rijden (let wel geen snelweg ...) zijn niet de meest inspirerende wijken. Traffic is ook fora. Maar na ruim een uur zijn we aan de rand van het royal national park. Daar besluiten we te gaan picnicken; wij blijken niet de enige die dat bedacht hebben. Half Sydney zit volgens mij in het park. Wel een mooi stuk natuur waar we (incl lunch) in zo'n 2,5 uur doorheen rijden. Dan verder naar Kiama.
In Kiama eerst naar een verlaten strand, daarna een bezoekje aan de 'blowhole', maar het is rustig op zee dus er is weinig te zien. We besluiten in Kiama nog wat te drinken voordat Cecile op de trein gaat.
Dan moet het toch echt gebeuren; Cecile stapt om 5 uur op de trein terug naar Sydney (ritje van 3 uur) en wij gaan door naar kangaroo valley (nog ongeveer een uur rijden).
Afscheid nemen valt zwaar: snik!!!!!

Wij stappen dan weer in de auto; eerst over de snelweg, dan een stuk over een kronkelend bergweggetje. Wij verbazen ons over de snelheid van ons tegenliggers, gezien de smaller weg en dd bochten die niet te overzien zijn. Maar we komen heel aan de andere kant. Nog een klein stukje door een dorpje en dan een onverharde weg op naar het huisje.
Het is een oude boerderij met 4 cottages verspreid over het land.
Er blijkt geen receptie, de sleutel zit in de deur en het bedje en kinderstoel voor Aimee staan klaar. 
Het uitzicht is heel mooi en tot vreugde van Aimee kijkt de woonkamer uit (1,5 m weg) op een weide met 4 paarden en een veulen. Ook staat er binnen no-time een geit op de veranda nieuwsgierig naar binnen te kijken. 
We koken het eten wat we hadden gekocht (niet wetende dat er zo'n uitgebreide keuken zou zijn): soep en noodles, gaan nog even bij de paarden kijken en als het donker is om 19.30 zetten we een DVD op (zeker kleine selectie in het huis; slechte film). Dan 20 uur Aimee op bed, boekje lezen en morgen weer een dag.